Wedden dat ik blijf

Na de zoveelste baaldag vanwege lange files gaat Debby een weddenschap aan met haar zus Hilde. Wie als eerste een mooi huis vindt, bepaalt in welk dorp ze gaan wonen. Dat mag óveral in Nederland zijn. Hilde vindt een prachtige oude apotheek op het Brabantse platteland, waar ze kan met haar gezin kan gaan wonen. Niet snel daarna koopt Debby een oude boerderij in hetzelfde dorp, die flink opgeknapt moet worden.

4/5

Debby ziet al helemaal voor zich hoe ze daar haar eigen alpaca’s kan houden. Het eerste dat ze in orde maakt is dan ook niet het huis, maar juist de stal. En al snel gaat ze op bezoek bij een alpacafarm om haar nieuwe dieren uit te zoeken. Daarbij krijgt ze hulp van de knappe dierenarts Rogier, die ook in het Brabantse dorp woont. Hij is ontzettend knap en het klikt ook al meteen tussen hen. Maar dan staat haar soort-van-ex Stijn ineens op de stoep. Hij mist Debby en wil hun relatie graag een kans geven. Het maakt de situatie een stuk ingewikkelder.

Ondertussen blijkt het lastiger inburgeren dan gedacht in een kleine, hechte plattelandsgemeenschap waar iedereen elkaar kent en er volop geroddeld wordt. Gaat het Debby lukken om haar nieuwe avontuur tot een succes te maken of wordt dit het zoveelste plan dat Debby na korte tijd van proberen toch maar weer aan de kant schuift?

‘Wedden dat ik blijf’ is een heerlijk romantisch feelgoodboek dat zich afspeelt in ‘ons’ gezellige Brabant. Hoewel, zo gezellig is het in Koningswoud niet altijd. Een bemoeizuchtige buurvrouw, een nukkige alpacafokker en een ronduit chagrijnige supermarktmanager maken dat Debby zich niet direct heel welkom voelt. Dat levert humoristische situaties op in het verhaal. Het boek begint met korte fragmenten van Debby’s ‘oude’ leven. Dat gaat allemaal erg snel door de tijdssprongen, maar is wel verklaarbaar omdat het de nodige voorinformatie geeft om goed in het verhaal te komen. Het maakte wel dat ik niet direct helemaal door het verhaal gegrepen werd. Hoewel dat later helemaal goed werd gemaakt.

Absoluut pluspunt vond ik de fijne groei die Debby doormaakt in dit boek. Ze wordt geconfronteerd met haar eigen karakter, is vastberaden om te slagen en zet zich voor de volle honderd procent in om aan anderen te bewijzen dat ze heus niet bij alles zomaar afhaakt. Dit keer heeft ze echt haar roeping gevonden en het haakje naar haar overleden vader is daar mooi in verwerkt. Ik vond het ook erg leuk om te zien hoe de titel uiteindelijk terug komt in het boek. Dat maakt het cirkeltje rond.

Dat een plotwending die bepaalde personen in een ander daglicht zet (wat mij betreft) enigszins ongeloofwaardig was, vond ik wel een klein beetje jammer. Ik wil er niet te veel over loslaten, omdat ik anders een belangrijk deel van het verhaal zou verklappen. Maar het is wel een beetje vreemd dat een artikel dat héél gedetailleerd op bepaalde personen in een nietszeggend Brabants dorp ingaat, verschijnt in een landelijk tijdschrift. Dat stukje vond ik een beetje moeilijk te geloven. Toch is dat slechts een klein puntje van kritiek, want deze gebeurtenis past wel mooi in het verhaal en brengt ook zeker spanning met zich mee. Daar moest de journalist in mij zich maar gewoon even overheen zetten en dat lukte dan ook gemakkelijk. 

Verder is het Brabantse platteland levendig weergegeven, krijg je een aardig beeld van de pluizige alpaca’s (mede dankzij de leuke boekpresentatie) en heeft een nestje kittens ook een fijne rol in het verhaal. Dat maakt het een heel geschikt boek voor de dierenliefhebber. Dat Marijke Vos voldoende research heeft gedaan om dit allemaal goed en geloofwaardig te beschrijven, wordt absoluut duidelijk. Dat geldt tevens voor een ander heel bijzonder personage uit dit boek: Abel. Zijn karakter, de hobbels die hij moet nemen en de manier waarop Debby met dit mannetje omgaat zijn hartverwarmend en een hele mooie toevoeging aan ‘Wedden dat ik blijf’.

Wat mij betreft dus weer een absolute aanrader. Een heerlijk boek om bij weg te zwijmelen, waarbij je kunt lachen en dat je laat meevoeren. Voordat je er erg in hebt, is het alweer uit. 

Auteur: Marijke Vos
Uitgeverij: Harper Collins
ISBN: 9789402708240

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vergelijkbare artikelen

Boekrecensies Kristie leest voor Prentenboeken

Dokter Kwak

De dieren zijn ziek of hebben andere vervelende medische kwaaltjes, maar gelukkig is daar Dokter Kwak die iedereen kan helpen.

Lees meer
Boekrecensies Kristie leest voor Prentenboeken

Hoe zeg je ‘Het spijt me!’

Sorry zeggen. Een belangrijke les die je niet vroeg genoeg kunt leren, toch? Ik leerde ooit op een cursus communiceren met kinderen, dat een kind pas vanaf ongeveer zijn twaalfde levensjaar empathie kent. Dat het dan pas een gemeende sorry kan zeggen, omdat het dan pas écht beseft hoe het voor de ander moet zijn […]

Lees meer
Boekrecensies Feelgood Kristie leest

Vraag het aan Veerle

Het eerste deel van de nieuwe sportschool-trilogie van Renée Olsthoorn.

Lees meer