Op de koffie bij Berry Smits

Berry Smits (70) is al ruim anderhalf jaar een trouwe columnist van Ons Mierlo-Hout Magazine. Doordat hij op vele plaatsen in de wijk en in Helmond actief is als vrijwilliger en daarnaast al ruim twintig jaar raadslid is in de gemeente Helmond, weet hij veel te vertellen. Maar wie is nu eigenlijk de man achter de column? Tijd om daar achter te komen.

Berry Smits is opgegroeid in Helmond West. Als zoon van de uitbaatster van Café ’t Vat, ontdekte hij al op jonge leeftijd wat het maatschappelijk belang is van vrijwilligers in lokale verenigingen. Inmiddels woont hij al jaren in de Apostelwijk in ons mooie Mierlo-Hout waar hij niet alleen voorzitter van de buurtvereniging is, maar ook medeoprichter was van de buurtpreventie.

Berry is een veelzijdig man, want naast de politiek en de buurtvereniging, is hij al ruim vijftien jaar Dekenschrijver bij ’t Gilde Mierlo-Hout. Daarnaast is hij voorzitter van Huurdersvereniging Wocom Helmond, hij is secretaris bij de Dierenambulance in Helmond en omstreken, was mede-initiatiefnemer voor het AED-netwerk in Helmond en hij maakt dus elke editie tijd voor het schrijven van een column voor dit lokale blad. Het is maar goed dat hij met pensioen is, want tijd om te werken, houdt hij niet over. “Ik ben niet zo van het Netflixen”, zegt hij schouderophalend als ik hem vraag hoe komt dat hij zo’n bezig bijtje is voor de samenleving.  Als gemeenteraadslid heeft hij oog voor vele onderwerpen, maar vooral de zaken die op ’t Hout spelen, licht hij graag wat verder toe in zijn columns, om inwoners laagdrempelig op de hoogte te houden.

‘t Haagje
“Ik ben een echte Hagenees, zeg ik altijd”, grapt hij, als verwijzing naar de ‘t Haagje waar hij is opgegroeid in Helmond West. “Bij mijn moeder in het café zag ik vele verenigingen die altijd mensen nodig hadden om de zaak te trekken. Het graag willen organiseren zit misschien wel in mijn genen. Mijn moeder had die sociaal-maatschappelijke binding ook heel sterk.” Na zijn pensioen in 2017 kwam de tijd en ruimte en is het dus alleen maar meer geworden. “Als je maar vaak genoeg geen ‘nee’ kunt zeggen, dan zit je er snel genoeg aan vast”, glimlacht hij.

De politiek slokt het grootste deel van zijn tijd op. Hij was jarenlang voorzitter en raadslid van Helmond Actief, maar die partij is onlangs samengevoegd met Bach plus, de eenmansfractie van zijn partner Jacqueline Bach-Smits en Helder Helmond. Nu zit hij dus als raadslid voor Helder Helmond in de gemeenteraad. “De werkdruk als raadslid is hoog”, vertelt Berry. “Het is dat ik met pensioen ben, maar anders was het allemaal niet meer bij te houden. We krijgen zoveel stukken die gelezen moeten worden en er zijn ontzettend veel bijeenkomsten, dat maakt het erg druk.”

Zwart jaar
Voor zijn pensioen heeft Berry 27 jaar gewerkt als ambtenaar voor de gemeente Bladel en had hij enige tijd zelfstandig een aannemersbedrijf. Zijn pensioen viel samen met een aantal heftige gebeurtenissen. Hij kreeg zelf de diagnose darmkanker, waar hij gelukkig weer goed van genezen is, maar ook zijn vrouw had die diagnose eerder al gehad. “We zaten samen in hetzelfde bootje”, vertelt hij. “Vanuit de ziektewet bereikte ik mijn pensioengerechtigde leeftijd en rolde ik dus het pensioen in, in 2017. Het jaar daarop was een zwart jaar. Toen overleed mijn vrouw.” Inmiddels heeft hij het geluk weer gevonden bij zijn huidige partner Jacqueline Bach-Smits. Bovendien heeft hij een dochter en twee kleinkinderen.

Café ’t Vat is nog altijd in de familie. Dat wordt sinds het overlijden van hun moeder, in 1982, gerund door broer Anjo Smits. “We hebben daar nog een spaarkas en ook daar ben ik medeverantwoordelijk voor”, vertelt Berry. “Klanten kunnen er sparen, onder de noemer Reisvereniging ’t  Vertierke, en rond kerstmis wordt er dan uitbetaald.”

Middenin de samenleving
Het schrijven van de columns begon ongeveer 1,5 jaar geleden. “Ik wilde naar buiten treden vanuit mijn politieke achtergrond, maar ook vanuit mijn maatschappelijke achtergrond. Het schrijven gaat me gemakkelijk af en ik vond het een mooie manier om te laten zien dat ik er nog steeds ben en om mijn betrokkenheid met ’t Hout te tonen. Daarom schrijf ik het liefst over zaken die spelen op ’t Hout.” Hoewel Berry zelf vindt dat hij inmiddels een leeftijd bereikt heeft, waarop het misschien tijd wordt om langzaamaan wat dingen over te gaan dragen aan een jongere opvolger, haalt hij nog steeds plezier uit al zijn vrijwilligerswerk. “Daardoor sta ik met mijn poten middenin de samenleving. Als je iets kunt betekenen voor de verenigingen en je behaalt zo resultaten, dan geeft dat waardering.” Ook als raadslid denkt hij nog niet aan stoppen. “We moeten nu de kieslijsten weer samen gaan stellen en ik wil best proberen om er nog eens vier jaar aan vast te plakken, als dat zou lukken.”

Dit artikel verscheen in de december-editie van Ons Mierlo-Hout Magazine.

Vergelijkbare artikelen

Boeken Kristie schrijft

Doen waar jij gelukkig van wordt is nooit verspilde tijd

Op een dag begin je te schrijven aan een manuscript. Je hebt een idee voor een verhaal. In je hoofd krijgt het vorm en zelf word je er enthousiast van, maar tegelijkertijd voel je onzekerheid: gaat iemand mijn werk ooit lezen? Ben ik mijn kostbare tijd niet aan het verspillen?  Het schrijven van een boek […]

Lees meer
Boeken Kristie schrijft

Gratis kort verhaal: Een zomer Offline

De Rock & Flirt serie is ontstaan uit een kort verhaal over Fleurs beste vriendin Sofie. Zij wordt door Fleur uitgedaagd om een maand lang geen social media te gebruiken. En daar ziet ze behoorlijk tegenop. Maar als ze op de eerste dag in de trein al meteen met een leuke man in gesprek raakt, […]

Lees meer
Boeken Kristie schrijft

Mijn hoofd zit al bij boek 2

Terwijl ik in de aanloop naar 10 mei vooral veel deel over Compleet van de Wijs, zit ík de laatste weken met mijn hoofd vooral bij boek 2. In een eerdere Thursday Tunes vertelde ik jullie al eens over mijn deprimerende Begrafenis playlist. Die was bedoeld voor het oorspronkelijke idee van dat tweede boek, maar […]

Lees meer